Wprowadzenie
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest jednostką kliniczną, na którą składają się dwie dobrze zdefiniowane choroby – przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc. Połączenie tych dwu chorób pod nazwą POChP uwalnia lekarza od trudnego różnicowania ich wzajemnego udziału u pojedynczego chorego.
POChP jest najczęstszą przewlekłą chorobą płuc, przyczyną znacznej absencji chorobowej i przedwczesnego inwalidztwa. Na POChP i jej powikłania umiera w Polsce ok. 15 000 osób rocznie.
Medyczna i społeczna waga problemu spowodowała, że wiele pneumonologicznych towarzystw naukowych ustaliło zalecenia rozpoznawania i leczenia POChP. Uczyniły to między innymi American Thoracic Society (ATS) (1995), European Respiratory Society (ERS) (1995), Société de Pneumonologie de Langue Française (1996, 2003), Polskie Towarzystwo Ftizjopneumonologiczne (1997, 2002) oraz British Thoracic Society (BTS) (1997).
Szybki postęp w medycynie, szczególnie w metodach leczenia, spowodował potrzebę uaktualnienia zaleceń. ATS i ERS podjęły wspólne prace nad nowelizacją zaleceń ustalonych w 1995 roku, które zostały opublikowane w 2004 roku. Także w Wielkiej Brytanii w 2004 r. opracowano aktualizację wytycznych BTS z 1997 roku.
W 2001 r. ukazały się światowe wytyczne „GOLD” dotyczące rozpoznawania, leczenia i prewencji przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (1), uaktualnione w 2003 r. (2).
Ze względu na społeczną i medyczną wagę problemów związanych z POChP w Polsce, również Polskie Towarzystwo Ftizjopneumonologiczne postanowiło zaktualizować własne zalecenia dotyczące tej choroby z roku 2002 (3). Nowy dokument uwzględnia najnowsze osiągnięcia medycyny światowej w dziedzinie POChP, a jednocześnie nawiązuje do krajowych realiów i rozwiązań.
Redagując zalecenia zespół kierował się zasadą, że mają być one skierowane do lekarzy pneumonologów i być pomocą w ich codziennej pracy. Stąd zwięzłość dokumentu oraz nacisk na część dotyczącą postępowania leczniczego.
Mamy nadzieję, że publikowane zalecenia przyczynią się do lepszego rozpoznawania i leczenia, a także profilaktyki POChP w Polsce.