Definiowanie przypadków
Po naciśnięciu klawisza pokazuje się tablica, w której należy wpisać kody poszczególnych pacjentów/przypadków
chorobowych objętych badaniem. Wpisujemy następujące dane: w kolumnie "Nazwa" kod pacjenta składający się z
inicjałów i numeru księgi głównej. Jeżeli kategoryzacji podlegają ci sami pacjenci przebywający w danym oddziale,
obserwowani w ciągu kolejnych dni pobytu, kod pacjenta powinien uwzględniać także numer dnia, w którym oceniany był
dany pacjent. W ten sposób każdego dnia ten sam pacjent jest innym przypadkiem chorobowym z punktu widzenia
ciężkości stanu. Pamiętajmy, że kategoryzacja, a więc i ocena obciążeń bezpośrednich pielęgniarek dotyczy doby pobytu
pacjenta w oddziale, a nie całego pobytu. Przykładowy kod może być następujący: PK1524/1, co oznacza, że pacjent PK o
numerze 1524 był kategoryzowany w pierwszym dniu pobytu w szpitalu (w danym oddziale), natomiast PK1524/7 oznacza
wprawdzie tego samego pacjenta, ale w 7 dniu hospitalizacji i dla programu jest to jakby inny przypadek. Takie kodowanie
pozwala jednak śledzić zmiany w ciężkości stanu konkretnego pacjenta, a co za tym idzie zmianę kategorii opieki.
Częstość dokonywania kategoryzacji pacjentów jest uzależniona od czynników takich, jak: liczba łóżek na oddziale,
wskaźnik przelotowości, liczba personelu pielęgniarskiego zaangażowana do kategoryzacji. Harmonogram kategoryzacji w
każdym oddziale powinien zostać ustalony zgodnie z lokalnymi uwarunkowaniami, o których napisano powyżej, tak więc
w jednych oddziałach pacjenci będą kategoryzowani (z rejestracją czynności wykonanych) codziennie, a w innych w
wybrane dni. Chodzi o to, aby nie dokonywać wstępnej selekcji pacjentów, która mogłaby zafałszować rzeczywistą
strukturę ciężkości leczonych przypadków chorobowych. Zebrana baza danych o pacjentach powinna zawierać co najmniej
400-500 przypadków chorobowych z każdego oddziału.
W kolejnych kolumnach pokazanej tabeli należy wpisać: w drugiej - numer księgi głównej, w trzeciej - datę kategoryzacji
pacjenta, w czwartej - należy wybrać z listy nazwę oddziału, gdzie był hospitalizowany. W następnych kolumnach
wpisujemy własne prognozy pielęgniarek co do spodziewanej wartości wyznaczników opieki. Dla wyznaczników
odnoszących się do diagnostyki i terapii oraz pielęgnacji używamy odpowiednio czterech wartości od A do D, a dla
wyznacznika odnoszącego się do samoobsługi używamy trzech wartości od A do C.
Powrót do ekranu głównego